"Blog Y2 547 - Chosen Before the Foundation"

You did not choose Me, but I chose you and appointed you that you should go and bear fruit, and that your fruit should remain, that whatever you ask the Father in My name He may give you. John 15:16.

Our Father God didn’t choose us just now, He chose us even before we were formed in our mother’s womb. Though we were once lost and ran after worldly pleasures, forgetting the One who created us, our Heavenly Father never forgot us. He had us in His thoughts and still chose us. Not only did He choose us, but He believed in us and appointed us for His royal and divine purpose.

We are not worthy of this calling. We have denied Him many times, yet He has continued to love us, remember us, and plant us to bear fruit for His glory. He has given us the authority to use His mighty Name, what a blessing and privilege that is!

What can we offer in return for all He has done? Let us take up the cup of salvation, be faithful witnesses, and glorify His name alone. May we be carriers of His holy presence wherever we go. Ephesians 1:4 says: "Just as He chose us in Him before the foundation of the world, that we should be holy and without blame before Him in love."

Reflection: Am I truly living in the awareness that I was chosen by God before I was formed, allowing His divine calling to shape how I live, speak, and bear fruit for His glory every day?

நீங்கள் என்னைத் தெரிந்துகொள்ளவில்லை, நான் உங்களைத் தெரிந்துகொண்டேன்; நீங்கள் என் நாமத்தினாலே பிதாவைக் கேட்டுக்கொள்வது எதுவோ, அதை அவர் உங்களுக்குக் கொடுக்கத்தக்கதாக நீங்கள் போய்க் கனிகொடுக்கும்படிக்கும், உங்கள் கனி நிலைத்திருக்கும்படிக்கும், நான் உங்களை ஏற்படுத்தினேன். யோவான் 15:16.

நம்முடைய பிதாவாகிய தேவன் நம்மை இப்போது தேர்ந்தெடுக்கவில்லை, நாம் தாயின் வயிற்றில் உருவாகும் முன்னரே அவர் நம்மைத் தேர்ந்தெடுத்தார். நாம் ஒரு காலத்தில் வழிதவறி, உலக இன்பங்களைத் தேடி ஓடினாலும், நம்மைப் படைத்தவரை மறந்தாலும், நமது பரலோக பிதா நம்மை ஒருபோதும் மறக்கவில்லை. அவர் நம்மை அவருடைய எண்ணங்களில் வைத்திருந்தார், இன்னும் நம்மைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அவர் நம்மைத் தெரிந்துகொண்டது மட்டுமல்லாமல், நம்மை விசுவாசித்து, தம்முடைய ராஜரீக மற்றும் தெய்வீக நோக்கத்திற்காக நம்மை நியமித்தார்.

இந்த அழைப்புக்கு நாம் தகுதியானவர்கள் அல்ல. நாம் அவரை அநேக முறை மறுதலித்திருக்கிறோம், ஆனாலும் அவர் தொடர்ந்து நம்மை நேசிக்கிறார், நம்மை நினைவுகூருகிறார், அவருடைய மகிமைக்காக கனி கொடுக்க நம்மை நியமித்திருக்கிறார். அவருடைய வல்லமையுள்ள நாமத்தைப் பயன்படுத்த அவர் நமக்கு அதிகாரம் கொடுத்திருக்கிறார், அது எவ்வளவு பெரிய ஆசீர்வாதம் மற்றும் சிலாக்கியம்!

அவர் செய்த எல்லாவற்றிற்கும் ஈடாக நாம் எதைக் கொடுக்க முடியும்? இரட்சிப்பின் பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டு, உண்மையுள்ள சாட்சிகளாக இருந்து, அவருடைய நாமத்தை மட்டுமே மகிமைப்படுத்துவோம். நாம் எங்கு சென்றாலும் அவருடைய பரிசுத்த பிரசன்னத்தோடு இருப்போமாக. எபேசியர் 1:4 சொல்லுகிறது: “தமக்குமுன்பாக நாம் அன்பில் பரிசுத்தமுள்ளவர்களும் குற்றமில்லாதவர்களுமாயிருப்பதற்கு, அவர் உலகத்தோற்றத்துக்கு முன்னே கிறிஸ்துவுக்குள் நம்மைத் தெரிந்துகொண்டபடியே.”

சிந்திக்க: நான் உருவாக்கப்படுவதற்கு முன்பே தேவன் என்னை தேர்ந்தெடுத்தார் என்ற உணர்வில் உண்மையாகவே வாழ்ந்து, ஒவ்வொரு நாளும் நான் எப்படி வாழ்கிறேன், பேசுகிறேன், அவருடைய மகிமைக்காக கனி கொடுக்கிறேனா என்பதை வடிவமைக்க அவருடைய தெய்வீக அழைப்பை அனுமதிக்கிறேனா?