"Blog Y2 622 - "Grateful for Every Gift"

So you shall rejoice in every good thing which the Lord your God has given to you and your house, you and the Levite and the stranger who is among you. ‭‭Deuteronomy‬ ‭26:11.

Are we truly thinking about and remembering the blessings God gives us each day? So often, we take everything for granted. We wake up every morning, we breathe and take in oxygen, yet we rarely stop to realize that even these simple things are gifts from God. The ability to sit, walk, and go about our daily tasks is possible only because of His grace.

Each day, we enjoy countless blessings from God without even being aware of them. Our families are precious gifts from Him. When we take time to reflect, we recognize that everything in our homes, all the comforts, provisions, and relationships, are graciously given by God for our joy and benefit.

But are we truly grateful to the One who has provided all these blessings? God desires that we live with joy and contentment. Yet, many times we focus on what we lack rather than rejoicing in what we have. We let our hearts be troubled by things we don’t possess, instead of being thankful for the abundance already given to us.

The truth is, God has blessed us more than enough. May He give us the grace and awareness to recognize His goodness in our daily lives, and may our hearts overflow with gratitude, joy, and contentment in Him. Ecclesiastes 3:13 says: "And also that every man should eat and drink and enjoy the good of all his labor—it is the gift of God."

Reflection: Am I truly recognizing the countless gifts I receive each day and letting gratitude fill my heart, instead of focusing on what seems to be missing in my life?

நீயும் லேவியனும், உன்னிடத்தில் இருக்கிற பரதேசியும் உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்கும் உன் வீட்டாருக்கும் அநுக்கிரகம்பண்ணின சகல நன்மைகளினிமித்தமும் சந்தோஷப்படுவீர்களாக. உபாகமம் 26:11.

ஒவ்வொரு நாளும் தேவன் நமக்குக் கொடுக்கும் ஆசீர்வாதங்களைப் பற்றி நாம் உண்மையிலேயே சிந்திக்கிறோமா, நினைவுகூருகிறோமா? பெரும்பாலும், எல்லாவற்றையும் சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்கிறோம். ஒவ்வொரு காலையிலும் நாம் கண் விழிக்கிறோம், சுவாசிக்கிறோம், ஆக்ஸிஜனை உள்ளிழுக்கிறோம், ஆனால் இந்த எளிய விஷயங்களும் தேவனிடமிருந்து வந்த பரிசுகள் என்பதை நாம் அரிதாகவே உணர்கிறோம். அமரவும், நடக்கவும், நம் அன்றாட பணிகளைச் செய்யவும் அவருடைய கிருபையினாலேயே சாத்தியமாகிறது.

ஒவ்வொரு நாளும், நாம் அறியாமலேயே தேவனிடமிருந்து எண்ணற்ற ஆசீர்வாதங்களை அனுபவிக்கிறோம். நம் குடும்பங்கள் அவரிடமிருந்து கிடைத்த விலைமதிப்பற்ற பரிசுகள். நாம் சிந்தித்துப் பார்க்கும்போது, நம் வீடுகளில் உள்ள அனைத்தும், அனைத்து வசதிகளும், ஏற்பாடுகளும், உறவுகளும் நம்முடைய மகிழ்ச்சிக்காகவும் நன்மைக்காகவும் தேவனால் கிருபையாகக்  கொடுக்கப்படுகின்றன என்பதை உணர்கிறோம்.

ஆனால் இந்த ஆசீர்வாதங்கள் அனைத்தையும் வழங்கியவருக்கு நாம் உண்மையாகவே நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கிறோமா? நாம் மகிழ்ச்சியுடனும் திருப்தியுடனும் வாழ வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார். ஆயினும், பல சமயங்களில் நாம் நம்மிடம் இல்லாதவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறோமே தவிர, நம்மிடம் உள்ளவற்றில் மகிழ்வதில்லை. நமக்கு ஏற்கனவே கொடுக்கப்பட்ட ஏராளமானவற்றுக்காக நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்பதற்குப் பதிலாக, நம்மிடம் இல்லாத விஷயங்களால் நம் இருதயங்கள் கலங்க அனுமதிக்கிறோம்.

உண்மை என்னவென்றால், தேவன் நம்மைப் போதுமானதற்கும் அதிகமாக ஆசீர்வதித்திருக்கிறார். நம் அன்றாட வாழ்க்கையில் அவருடைய நன்மையை அறிந்துகொள்ள அவர் நமக்கு கிருபையையும் உணர்வையும் தருவாராக, மேலும் நம் இருதயங்கள் நன்றியுடனும், மகிழ்ச்சியுடனும், அவரில் திருப்தியுடனும் நிரம்பி வழியட்டும். பிரசங்கி 3:13 சொல்லுகிறது: ”அன்றியும் மனுஷர் யாவரும் புசித்துக் குடித்துத் தங்கள் சகலப் பிரயாசத்தின் பலனையும் அநுபவிப்பது தேவனுடைய அநுக்கிரகம்.”

சிந்திக்க: என் வாழ்க்கையில் இல்லாதது என்று தோன்றுவதில் கவனம் செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, நான் ஒவ்வொரு நாளும் பெறும் எண்ணற்ற வரங்களை நான் உண்மையாகவே உணர்ந்து, நன்றியுணர்வு என் இருதயத்தை நிரப்ப அனுமதிக்கிறேனா?