Blog Y3 671 - "Living to Bless Others"

Now may He who supplies seed to the sower, and bread for food, supply and multiply the seed you have sown and increase the fruits of your righteousness. 2 Corinthians 9:10.

Our God is the One who provides seed to the sower so that he may reap a great harvest. The seed belongs to Him, and He is the One who causes it to grow.

Our loving Father created each of us with a divine purpose, not to waste our lives, but to live fruitfully. He desires that we become a blessing to others. Through Abraham’s blessing, we have already been made recipients of His abundant grace. He blesses us so that we, in turn, may bless those in need.

From a spiritual perspective, the Lord has planted His Word, the seed of life, within us. It is not meant to be kept to ourselves, but to be shared with those who are thirsty and hungry for His Kingdom. We are Kingdom-minded people, called to make an impact both physically and spiritually.

Let us faithfully share both our material and spiritual blessings with those who are truly in need, that God may be glorified through our generosity and obedience. Proverbs 3:9,10 says: “Honor the Lord with your possessions, And with the first fruits of all your increase; So your barns will be filled with plenty, And your vats will overflow with new wine.”

Reflection: Am I using the resources, opportunities, and truth that God has entrusted to me in a way that brings life, meets the needs of others, and reflects His purpose for me to live fruitfully and generously?

விதைக்கிறவனுக்கு விதையையும், புசிக்கிறதற்கு ஆகாரத்தையும் அளிக்கிறவர் உங்களுக்கு விதையை அளித்து, அதை வர்த்திக்கப்பண்ணி, உங்கள் நீதியின் கனிகளைப் பெருகப்பண்ணுவாராக. 2 கொரிந்தியர் 9:10.

விதைக்கிறவனுக்கு விதையைக் கொடுத்து, அவன் ஒரு பெரிய அறுவடையை அறுவடை செய்யும்படிச் செய்கிறவர் நம்முடைய தேவன். விதை அவருக்கு உரியது, அதைப் பெருகச் செய்பவரும் அவரே.

நம்முடைய அன்புள்ள பிதா நம் ஒவ்வொருவரையும் ஒரு தெய்வீக நோக்கத்திற்காக உருவாக்கினார். நாம் நம் வாழ்க்கையை வீணாக்காமல், பயனுள்ள வகையில் வாழ வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். நாம் மற்றவர்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதத்தின் மூலமாக, நாம் ஏற்கனவே அவருடைய மிகுந்த கிருபையைப் பெற்றுக்கொண்டவர்கள். அவர் நம்மை ஆசீர்வதிப்பது, நாம் தேவைப்படுபவர்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான்.

ஆவிக்குரிய கண்ணோட்டத்தில், தேவன் தம்முடைய வார்த்தையாகிய ஜீவ விதையை நமக்குள்ளே விதைத்திருக்கிறார். அது நமக்குள்ளேயே வைத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டியதல்ல, மாறாக அவருடைய ராஜ்யத்திற்காக தாகமுள்ளவர்களுக்கும் பசியுள்ளவர்களுக்கும் பகிரப்பட வேண்டும். நாம் ராஜ்ய மனப்பான்மை கொண்டவர்கள், சரீரப்பிரகாரமாகவும் ஆவிக்குரிய ரீதியிலும் ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்த அழைக்கப்பட்டவர்கள்.

தேவனுடைய கிருபையினாலும் கீழ்ப்படிதலாலும் அவர் மகிமைப்படும்படியாக, நம்முடைய சரீர மற்றும் ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதங்களை உண்மையிலேயே தேவைப்படுபவர்களுடன் உண்மையோடு பகிர்ந்துகொள்வோம். நீதிமொழிகள் 3:9,10 சொல்லுகிறது: “உன் திரவியத்தாலும், உன் வருவாயின் முதற்பலன் அனைத்தினாலும் கர்த்தரைக் கனம்பண்ணு; அப்பொழுது உன் களஞ்சியங்கள் பூரணமாய் நிரம்பும், உன் ஆலைகளில் புதிய திராட்சரசம் புரண்டோடும்.”

சிந்திக்க: தேவன் என்னிடம் ஒப்படைத்த வளங்கள், வாய்ப்புகள் மற்றும் உண்மைகளை நான் உயிரைக் கொடுக்கும்படியாகவும், மற்றவர்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் வகையிலும், பயனுள்ளதாகவும் தாராளமாகவும் வாழ வேண்டும் என்ற அவருடைய நோக்கத்தைப் பிரதிபலிக்கும்படியாகவும் நான் பயன்படுத்துகிறேனா?