Blog Y3 673 - "Strength in His Promises"

 

Let, I pray, Your merciful kindness be for my comfort, according to Your word to Your servant. Psalms 119:76.

The Psalmist is calling us all to pray to God and claim the promises God has given us. Among all His promises, eternal life is the greatest and most glorious one. This promise comes to pass only through His grace. Yes, that is our true hope and comfort.

Whenever we go through hard times, we must remember His grace. Whenever we feel weak or when situations bring discouragement or depression, we should take hold of His grace. In those moments, we should pray like the psalmist: “Lord, You promised Your servant Your unfailing love and gracious kindness.”

Not only this, but our God has also given us countless promises for every situation in life. As His children, we have the royal privilege to claim them in faith. And surely, He will fulfill what He has promised. Psalm 119:50 says: “This is my comfort in my affliction, For Your word has given me life.”

Reflection: Am I holding firmly to the assurance of His countless promises, relying on His unfailing kindness and grace as my true comfort when weakness, discouragement, or hardship weighs heavily upon my heart?

நீர் உமது அடியேனுக்குக் கொடுத்த உமது வாக்கின்படி, உமது கிருபை என்னைத் தேற்றுவதாக.  சங்கீதம் 119:76.

சங்கீதக்காரன் நம் அனைவரையும் தேவன் நமக்கு அளித்த வாக்குறுதிகளை சொல்லி தேவனிடம் உரிமையோடு ஜெபிக்க அழைக்கிறார். அவருடைய வாக்குறுதிகள் அனைத்திலும், நித்திய ஜீவன் என்பது மிகச் சிறந்ததும், மிகவும் மகிமையானதுமான ஒன்று. இந்த வாக்குறுதி அவருடைய கிருபையினால் மட்டுமே நிறைவேறுகிறது. ஆம், அதுவே நம்முடைய உண்மையான நம்பிக்கையும் ஆறுதலுமாகும்.

நாம் கடினமான காலங்களில் செல்லும்போது, அவருடைய கிருபையை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். நாம் பலவீனமாக உணரும்போதோ அல்லது சூழ்நிலைகள் நமக்கு மனச்சோர்வையோ அல்லது தளர்ச்சியையோ தரும்போது, நாம் அவருடைய கிருபையைப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும். அந்த தருணங்களில் நாம் சங்கீதக்காரனைப் போல ஜெபிக்க வேண்டும்: "கர்த்தாவே, உமது அடியானுக்கு உமது மாறாத அன்பையும் கிருபையையும் நீர் வாக்குரைத்திருக்கிறீர்."

இதுமட்டுமல்லாமல், நம் தேவன் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு சூழ்நிலைக்கும் நமக்கு எண்ணற்ற வாக்குறுதிகளையும் கொடுத்திருக்கிறார். அவருடைய பிள்ளைகளாகிய நமக்கு, விசுவாசத்தினால் அவற்றை உரிமை கொண்டாடும் ஒரு ராஜரீக சிறப்புரிமை உண்டு. மேலும் அவர் தாம் வாக்குறுதி அளித்ததை நிச்சயமாக நிறைவேற்றுவார். சங்கீதம் 119:50 சொல்லு கிறது: “அதுவே என் சிறுமையில் எனக்கு ஆறுதல், உம்முடைய வாக்கு என்னை உயிர்ப்பித்தது.”

சிந்திக்க: என் இருதயம் பலவீனத்தாலும், மனச்சோர்வாலும், துன்பத்தாலும் அதிகமாக பாரப்படும்போது, அவருடைய மாறாத அன்பையும், கிருபையையும் என் உண்மையான ஆறுதலாக நம்பி, அவருடைய எண்ணற்ற வாக்குறுதிகளின் உறுதியை நான் உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்கிறேனா?