Blog Y3 738 - "Clinging to God Alone"

I sought the Lord, and He heard me, and delivered me from all my fears.” Psalm 34:4 

Every day and every moment, the world is in turmoil, and people everywhere are terrified about something. Even we, as God’s children, sometimes face many fears about our family, our children, and our future. Do you know why fear comes? Often, it is because we fail to remember that our Heavenly Father is in complete control. We forget how great, powerful, and faithful our Father God truly is.

But even when situations seem overwhelming, the psalmist reminds us of what he did: he clung to God. We must do the same. When fear rises, we should seek the Lord wholeheartedly. When we seek Him in the midst of our fears, He not only hears us, but He delivers us from all our fears.

Our God carries us on His shoulders and keeps us safe. He alone is able to deliver us from every distress. Let us cry out to God, not to humans. People may sympathize with us and sometimes help a little, but only God knows every minute detail of our lives, every hidden feeling of our hearts. Only He can completely deliver us.

May we always seek Him, trust Him, and rest in His perfect love that casts out all fear.

Reflection: Am I learning to seek my Heavenly Father first when fear rises, trusting that He alone can steady my heart and free me from every anxious thought?

நான் கர்த்தரைத் தேடினேன், அவர் எனக்குச் செவிகொடுத்து, என்னுடைய எல்லாப் பயத்துக்கும் என்னை நீங்கலாக்கிவிட்டார். சங்கீதம் 34:4.

ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு கணமும், உலகம் கலக்கத்திலுள்ளது, மற்றும் எல்லா இடங்களிலும் உள்ள மக்கள் ஏதோ ஒன்றைக் குறித்து பயப்படுகிறார்கள். தேவனுடைய பிள்ளைகளாகிய நாமும் கூட, சில சமயங்களில் நம்முடைய குடும்பம், நம்முடைய பிள்ளைகள் மற்றும் நம்முடைய எதிர்காலம் குறித்து பல பயங்களை எதிர்கொள்கிறோம். பயம் ஏன் வருகிறது என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? பெரும்பாலும், நம்முடைய பரலோகப் பிதா முழுமையான கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறார் என்பதை நாம் மறந்துவிடுவதால்தான். நம்முடைய பிதாவாகிய தேவன் எவ்வளவு பெரியவர், வல்லமை உள்ளவர் மற்றும் உண்மையுள்ளவர் என்பதை நாம் மறந்துவிடுகிறோம்.

ஆனால், சூழ்நிலைகள் சிரமமானதாகத் தோன்றினாலும், சங்கீதக்காரன் தான் செய்ததை நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்: அவர் தேவனை பற்றிக்கொண்டார். நாமும் அதையே செய்ய வேண்டும். பயம் எழும்போது, நாம் முழு இருதயத்தோடு கர்த்தரைத் தேட வேண்டும். நம்முடைய பயங்களுக்கு மத்தியில் நாம் அவரைத் தேடும்போது, அவர் நமக்குச் செவிகொடுப்பது மட்டுமல்லாமல், நம்முடைய எல்லாப் பயத்திலிருந்தும் நம்மை விடுவிக்கிறார்.

நம்முடைய தேவன் நம்மைத் தம்முடைய தோள்களில் சுமந்து, நம்மைப் பாதுகாப்பாக வைக்கிறார். ஒவ்வொரு நெருக்கடியிலிருந்தும் நம்மை விடுவிக்க அவரால் மட்டுமே முடியும். மனிதர்களிடம் அல்ல, தேவனிடம் நாம் கூக்குரலிடுவோம். மனிதர்கள் நம்மிடம் அனுதாபம் காட்டலாம், சில சமயங்களில் கொஞ்சம் உதவலாம், ஆனால் நம்முடைய வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிமிட விவரத்தையும், நம்முடைய இருதயத்தின் ஒவ்வொரு மறைவான உணர்வையும் தேவன் மட்டுமே அறிவார். அவர் மட்டுமே நம்மை முழுமையாக விடுவிக்க முடியும்.

எல்லாப் பயத்தையும் நீக்கிப் போடுகிற அவருடைய பூரண அன்பில் நாம் எப்போதும் அவரைத் தேடவும், அவரை நம்பவும், ஓய்ந்திருக்கவும் கடவோம்.

சிந்திக்க: பயம் எழும்போது, என் இருதயத்தை உறுதிப்படுத்தவும், ஒவ்வொரு கவலையான சிந்தையிலிருந்தும் என்னை விடுவிக்கவும் அவரால் மட்டுமே முடியும் என்று நம்பி, முதலாவது என் பரமபிதாவைத் தேட நான் கற்றுக்கொள்கிறேனா?