Blog Y3 787 - "Encouraging the soul"

My soul, wait silently for God alone, for my expectation is from Him. Psalm 62:5.

We need to speak to our souls often. The soul is very important; it is eternal. That is why the psalmist repeatedly speaks to his own soul.

Even today, let us speak to our soul and encourage it. When our soul is at peace and in good condition, everything else will be well. Whatever affects our body and our spirit also affects and disturbs our soul.

Therefore, our souls must wait only on our Heavenly Father. When our body and spirit wait on the Lord for everything we are expecting, we should confess our faith with our mouth. God has given us many promises to strengthen and encourage us.

All the trials and seasons of our lives will pass. Without any doubt, we can speak to our souls just as the psalmist did. Let us say to our soul:

“Oh my soul, wait silently for the Lord. What we believe and what God has promised will surely come to pass in our lives.” 

Reflection: Am I regularly encouraging my soul to trust God, speaking faith over my heart so I remain patient and confident that His promises will come to pass?

என் ஆத்துமாவே, தேவனையே நோக்கி அமர்ந்திரு; நான் நம்புகிறது அவராலே வரும். சங்கீதம் 62:5

நாம் அடிக்கடி நம் ஆத்துமாவுடன்  பேச வேண்டியது அவசியம். ஆத்துமா மிகவும் முக்கியமானது; அது நித்தியமானது. அதனால்தான் சங்கீதக்காரன் மீண்டும் மீண்டும் தனது சொந்த ஆத்துமாவிடம் பேசுகிறார்.

இன்றும் கூட, நாம் நம் ஆத்துமாவிடம் பேசி அதை ஊக்குவிப்போம். நம் ஆத்துமா அமைதியாகவும் நல்ல நிலையிலும் இருக்கும்போது, மற்ற எல்லாவற்றிலும் நலமுண்டாகும். நம் உடலையும் ஆவியையும் பாதிக்கும் எதுவாக இருந்தாலும், அது நம் ஆத்துமாவையும் பாதித்து கலக்கமடையச் செய்கிறது.

எனவே, நம் ஆத்துமாக்கள் நம் பரலோகத் தந்தையை மட்டுமே நோக்கி காத்திருக்க வேண்டும். நாம் எதிர்பார்க்கும் எல்லாவற்றிற்காகவும் நம் உடலும் ஆவியும் கர்த்தருக்காகக் காத்திருக்கும்போது, நம் விசுவாசத்தை நம் வாயினால் அறிக்கை செய்ய வேண்டும். நம்மைப் பலப்படுத்தவும் ஊக்குவிக்கவும் தேவன் நமக்கு அநேக வாக்குத்தத்தங்களைக் கொடுத்திருக்கிறார்.

நம் வாழ்வின் சோதனைகளும் காலங்களும் கடந்து போகும். எவ்வித சந்தேகமுமின்றி, சங்கீதக்காரனைப் போலவே நாமும் நம் ஆத்துமாக்களிடம் பேசலாம். நம் ஆத்துமாவிடம் இவ்வாறு சொல்லுவோம்:

"என் ஆத்துமாவே, கர்த்தருக்காக மௌனமாகக் காத்திரு. நாம் எதை நம்புகிறோமோ, தேவன் எதை வாக்குக் கொடுத்தாரோ, அது நம் வாழ்வில் நிச்சயமாக நிறைவேறும்."

சிந்திக்க: நான் பொறுமையாகவும், தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்கள் நிறைவேறும் என்கிற நம்பிக்கையுடனும் இருப்பதற்கு, என் இருதயத்தில் விசுவாச வார்த்தைகளைப் பேசி, தேவனை நம்பும்படி என் ஆத்துமாவை நான் அடிக்கடி ஊக்குவிக்கிறேனா?